كنند [ 1 ] يا خواهند كه زياده برچهار زن بعد از طلاق يكى از ايشان در سفر تزويج كنند بايد نه ماه صبر كنند چه احتمال حامله بودن ايشان است . قسم هفتم : جماعتى از زنان كه عدّهء ايشان چهار ماه و ده روز است و ايشان جماعتى از زنانند كه شوهران ايشان مرده باشند [ 2 ] و اگر چه شوهران ايشان بنده باشند ، چه برايشان لازم است كه چهار ماه و ده روز عدّه نگاه دارند ، و در آن مدّت ترك زينت كنند يعنى جامهء نيكو نپوشند و بوى خوش به‌كار نبرند - يعنى برخود نزنند - و سرمه نكشند ، و اگر احتياج به سرمه پيدا كنند شب بكشند و روز پاك كنند و حنا نبندند وسفيدآب به روى نمالند . و هرچه در عرف و عادت آن را زينت دانند برايشان حرام است ، امّا ايشان را پوشيدن لباس مخصوص لازم نيست زيرا كه آن به سبب اختلاف شهرها و عادتها مختلف مىشود ، پس هرجامه‌اى كه در عرف و عادت آن را زينت گويند نپوشند . امّا سر خود را شانه زدن و بدن را از چرك پاك گردانيدن و مسواك كردن و ناخن گرفتن و در خانهاى عالى بودن و برفرشهاى نيكو نشستن حرام نيست . و همچنين زينت كردن فرزندان و كنيزان و زنانى كه شوهران ايشان مرده باشند نيز حرام نيست . و در آنچه مذكور شد فرقى ميانهء زنان مدخوله و غيرمدخوله و كوچك و بزرگ نيست ، خواه در حيض ديدن عادتى مقرّر داشته باشند و خواه نداشته باشند . و همچنين كنيزانى كه آقا به ايشان دخول كرده باشد و حامله باشند [ 3 ] بعد از مردن آقا چهار ماه و ده روز عدّه نگاه مىدارند . قسم هشتم : كنيزانى كه شوهران ايشان مرده باشند اگرچه آن شوهران آزاد باشند ، چه عدّهء ايشان بعد از مردن شوهران ايشان شصت

--> [ 1 ] - يعنى با آن مطلّقه زياده بر چهار شود . ( نخجوانى ، يزدى ) [ 2 ] و آن زنان آزاد باشند . ( نخجوانى ، يزدى ) [ 3 ] بلكه پيشتر زائيده باشند و امّا هرگاه در حال موت آقا از او حامله باشند عدّهء ايشان ابعد الاجلين است . ( نخجوانى ، يزدى )